ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับมุมมองของผม

หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงนั้นมีหัวใจอยู่สามประการ ได้แก่ พอประมาณ มีเหตุผล และมีภูมิคุ้มกัน ตลอดจนสองเงื่อนไขสำคัญ คือ มีความรู้ และมีคุณธรรม ซึ่งส่วนตัวผมเองพยายามจะนำมาปฏิบัติจึงต้องมีการมาวิเคราะห์หรือแปลความหมายของหลักปรัชญาดังกล่าว ดังนี้
- พอประมาณ ผมมองจากชีวิตประจำวันว่าการที่จะพอประมารในระดับครอบครัวก็คือการที่ไม่ซื้อของที่มีอยู่แล้วจนเกินความจำเป็น ตัวอย่างอีกข้อหนึ่งที่ผมมองก็คือลูกสาวผมชอบมักจะขอให้คุณพ่อและคุรแม่ซื้อกล่องใส่ดินสอใหม่ ๆ ให้เสมอ ๆ หรือแทบทุกครั้งที่ไปเดินห้างสรรพสินค้า ผมจึงมองว่าการที่เราซื้อให้ลูกนั้น มันเกินความพอประมาณหรือปล่าว เนื่องจากเป็นสิ่งของลูกสาวผมมีอยู่จำนวนมาก แต่ลูกสาวผมมักจะใช้แล้วไม่เก็บจึงมักจะบอกว่าของมันหาย ดังนั้น การซ้อของที่มีอยู่จนเกินความจำเป็นน่าจะเป็นการเกินความพอประมาณ
- มีเหตุผล ในมุมมองผมนั้น มองถึงความต้องการ (Want) หรือ จำเป็น (Need) เนื่องจากผมมองว่าการที่เราซื้อของมาด้วยความอยากนั้น น่ารจะเป็นการเกินความพอประมาณ แต่ถ้าเราสามารถตอบตัวเองได้ว่าซื้อเพื่อความจำเป็นอะไร ก็น่าอยู่ในความพอประมาณได้
- มีภูมิคุ้มกัน ผมมองว่าต้องรู้เท่าทัน เนื่องจากเป็นสิ่งที่มีความสำคัญ อันเนื่องมาจากเทคโนโลยี่ที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมต่าง ๆ ไปด้วย ดังนั้น การที่เราจะนำเทคโนโลยี่อะไรมาใช้ ก็ควรจะต้องมีความรอบรู้ และรู้เท่าทันสิ่งที่เรานำมาใช้ มิเช่นนั้น จะกลายเป็นดาบที่กลับไปทิ่มแทงตัวเราเองได้
- มีความรู้นั้น ผมเข้าใจว่าน่าจะเป็นการที่ต้องมีการศึกษาอย่างต่อเนื่อง เพื่อจะได้มีภุมิคุ้มกัน
- สุดท้ายเรื่องคุณะธรรมนั้น น่าจะเป็นการที่จะต้องเรียนรู้หลักธรรมะ รู้จักการเข้าวัดบ้าง จิตใจจะได้อ่อนโยน และคิดดี ทำดี